คางคกก็มีน้ำใจ

เย็นวันหนึ่งในขณะที่เด็กๆเริ่มทยอยกลับบ้าน


ครูเจี๊ยบกำลังว่างงาน..

เลยอยากชวนเด็กๆที่ยังอยู่มาเล่นเกม(การละเล่น)

ครูเจี๊ยบ : เด็กๆคะมาทางนี้เร็วครูมีอะไรๆสนุกให้ทำ

เด็กๆ : .................................(ไม่มีเสียงตอบอะไร)

ครูเจี๊ยบ : มาเร็วใครมาหาครูก่อนมีขนมแจกนะเอ้อ

เด็ก : ............................................................



ครูเจี๊ยบแปลกใจ..

วันนี้เด็กๆเป็นอะไรไม่สนใจครูเหมือนเคยหรือว่า..............

เรตติ้งจะตกเลยเดินมาใกล้ๆกลุ่มเด็กๆเห็นมุงดูบางสิ่งอย่างสนใจ

ครูเจี๊ ยบ : ดูอะไรกันคะ(เสียงสูง งอ นนิดๆ)

น้องอาร์ม : อย่าดังครับครูเดี๊ยวมันตกใจ

ครูเจี๊ยบ : อะไรคะ.....อะไรตกใจ

น้องพลอย : คางคกค่ะ..เป็นคางคกมีน้ำใจ...ด้วย

ครูเจี๊ยบ : ไหนคะ มีน้ำใจยังไง

ต้นกล้า : นี่ไง มันแบกน้องตัวเล็กไว้ข้างหลัง





ครูเจี๊ยบมองตามเด็กๆชี้มือก็เห็นภาพเนี๊ย.....(เสียงสูง)



น้องอาร์ม : มันมีน้ำใจครับน้องมันตัวเล็กเวลาเดินจะเมื่อย พี่มันเลยแบกน้องไว้

น้องเอิร์น : มันแบกตั้งนานแล้วไม่บ่นเลยค่ะครู มีน้ำใจมากๆ

ครูเจี๊ยบ : จ้า....มีน้ำใจก็มีน้ำใจ .....................(เฮ้อ...เด็กหนอเด็ก)